PSV LvHeAheeft op zaterdag 27 april 2002 een gezellige ponyspelmiddag gehouden op haar clubterrein te Wijk en Aalburg. Twaalf kinderen van 5 t/m 12 jaar, leden èn niet-leden uit de omgeving, met hun (verzorg)pony hadden een geweldige middag!
Bij aankomst op
het clubterrein, vóór de om 13.30 uur geplande aanvang,
werden
de pony's eerst keurig door hun ruitertjes losgereden in de
spelring. Zo konden de pony's rustig een beetje aan elkaar wennen, en de spieren
opwarmen op deze koude, winderige dag - 's ochtends regende en hagelde het
volop, gelukkig hielden we het tijdens de spelletjes droog, en nèt toen alle
pony's weer lekker thuis op stal stonden barstten de buien weer in volle
hevigheid los...
Ouders,
verdere familie, supporters en overig publiek genoten
(behalve van de koffie en het tegen kostprijs verkrijgbare andere lekkers) van de
stralende gezichtjes van de ponyjeugd en de verrichtingen van hun pony’s, die
voor de gelegenheid extra mooi waren gemaakt.
Zadels en
hoofdstellen waren netjes schoon, zadeldekjes en bandages fris gewassen en de
rijlaarzen opgewreven. De
pony's waren glanzend gepoetst en de witte delen stralend schoon gewassen.
Staarten en manen waren
op allerlei manieren kunstig ingevlochten
- o.a. in arabierenvlecht, knotjes, vlechtjes, in een matje - en fraai versierd
met strikjes, rood-wit-blauwe pompoenen of zilverglanzend folie.
De zwartbonte Shetlander Lollie van Sanne v.d. Kolk uit Eethen was daarnaast zelfs verfraaid met glitterspray in staart en manen! Lollie werd dan ook, tot groot genoegen van een stralende Sanne, verrast met de prijs voor de leukst versierde pony: een zak heerlijke paardensnoepjes.
De volgende 6 spelletjes (allemaal uiteraard mèt pony) werden met vuur, volledige inzet en veel plezier gespeeld. Er mocht alleen gestapt en gedraafd worden - een galopje betekende strafseconden...
Dit
spel werd in twee groepen van elk 6 deelnemers gespeeld. Zolang de muziek
klonk, moesten de deelnemers achter elkaar, in draf om de buitenste ring pionnen heen blijven
rijden. 
Zodra
de muziek stopte, moest je je pony laten halthouden, er vanaf springen en
met je pony aan de hand naar de rij pionnen rennen die in het midden was
opgesteld (telkens 1 minder dan het aantal kinderen in die groep). Eén van die pionnen
moest je zien vast te pakken. Wie geen pion kon bemachtigen, was af. De
laatste die overbleef, had gewonnen.
Bij
de aankleedrace werd twee-aan-twee gestart. Zodra de startbel luidde, moest
ieder naar zijn eerste paal rijden, waaraan een emmer hing met daarin een das.
Die das moest je eruit pakken en om je nek knopen, waarna je snel naar de tweede
paal moest rijden. De tas die daar hing, moest je om je schouder hangen.
Bij de
derde paal moest je de daar liggende sok met een wasknijper
stevig aan je teugel
vastmaken. Daarna moest je zo snel mogelijk met alle attributen aan en om, terug
naar de finish rijden. De tijd die je voor dit alles nodig had, werd opgenomen
en de snelste over alle races won.
Ook de spannende slalom-race werd twee-aan-twee verreden.
Je moest vanaf de start zo
snel mogelijk om vier pionnen slalommen, om de achterste heenrijden en
weer om de pionnen
slalommend terug naar de finish.
Als
je een pion miste, moest je terug om hem alsnog te nemen. Dit kostte een paar
keer heel wat tijd, waaruit bleek hoe belangrijk goed sturen was. Van iedereen werd de tijd
opgenomen, en de snelste over alle manches had gewonnen.
Er werd
gereden alsof het leven ervan afhing, waarbij ook de pony's leken mee te denken, door de snelheid scheef hingen in de bochten en alles
gaven om zo rap mogelijk over de finish te stuiven!
Het hamsteren werd gespeeld in groepjes van drie pony's.
In
het midden stond een ton met tennisballen, en in drie hoeken van de
spelring een paal met daaraan een emmer. Ieder startte in zijn eigen hoek. Na
het startsignaal reed je zo snel mogelijk naar de ton in het midden, waaruit je
(zonder van je pony af te stappen) één bal moest pakken en die
vervolgens naar de emmer in je eigen hoek moest brengen. 
Je moest zorgen dat je de bal niet liet vallen of uit de emmer liet
stuiteren, want dan telde hij niet! Daarna draaide je je weer om en draafde snel
weer
naar de bak in het midden om een nieuwe bal te halen. Wie na 2 minuten
speeltijd de meeste ballen in zijn emmer had gehamsterd, had dit spel gewonnen.
In
het midden van de twee lange zijdes stond een paal, waaraan een emmer hing.
Vanaf de start moest je (om de beurt) naar de eerste emmer rijden, waarin een vlag
stond. 
Die vlag moest je pakken, om een drietal pionnen rijden die op de korte
zijde stonden, en dan de vlag in de tweede emmer aan de andere lange zijde planten.
Vervolgens moest je zo snel mogelijk over de finish rijden. Als de vlag viel (wat
'ie gelukkig niet deed!) was je af. Degene met de snelste tijd had gewonnen.
Paarsgewijs,
draafden de ruiters op hun pony's vanaf de startlijn zo snel mogelijk
naar de overzijde van de spelring.
Aangekomen bij de aldaar staande pion, sprong je snel van je pony af,
die verder door een daar gereedstaande helper werd vastgehouden. Bij
de pion lag een jute zak, waar je in moest stappen en zo snel mogelijk in
terug naar de finish 
moest hupsen.
Diegene die in de kortst mogelijke tijd finishte, had gewonnen.
Dit alles zorgde voor verhitte hoofden van de inspanning, buikpijn van het lachen en veel hilariteit onder zowel deelnemers als publiek! Dit was het laatste spelletje van deze spelmiddag, en het wachten was nu op de prijsuitreiking...
Na
een boel rekenwerk, waarin alle plaatsingen van alle spelletjes werden
samengevoegd zodat uiteindelijk de plaatsing over de hele dag duidelijk was, werd de einduitslag van de ponyspelmiddag bekendgemaakt.
Omdat alle pony's zo enorm goed hun best hadden gedaan, kregen de viervoeters allemaal een heerlijke winterwortel mee voor thuis. Die hadden ze echt wel verdiend, en ze zullen er ongetwijfeld van genoten hebben!
|
|
| alle 12 deelnemers v.l.n.r. op de 10 pony's: Vivian van Horsen, Sanne Vos, Joyce Reynders (achter) en Anouk Reynders (voor), Nathalie Schouten, Judith de Waal, Elise Duister, Margriet de Kock (achter) en Lianne den Besten (voor), Sanne v.d. Kolk, Denise Geerdink, Bernadet Bouman. |
Alhoewel tijdens de hele dag het plezier in de spelletjes samen met je pony voorop stond, waren er toch voor iedereen prijzen. Als aanmoedigingsprijs waren er roze strikken voor:
De 1e prijs
(oranje strik) was voor Elise Duister uit Genderen (12 jaar). Judith
de Waal uit Genderen (12 jaar) kreeg de rode strik als 2e prijs.
De witte strik (3e
prijs) werd gewonnen door de 8-jarige Joyce Reynders
uit Wijk en Aalburg. Op de 4e plaats was
geëindigd Vivian van Horsen uit Genderen (10 jaar), waarvoor ze de
blauwe strik kreeg.
Omdat elke deelnemer zo ontzettend zijn best had gedaan om de 6 leuke spelletjes zo goed mogelijk te doen, ging iedereen na afloop (omstreeks 16.45 uur) met hun strik èn met een lekkere snoepzak naar huis - en natuurlijk de wortel voor hun pony – alvast reikhalzend uitkijkend naar de volgende LvHeA ponyspelmiddag!
Tot de volgende keer !!!
